Genieten

Oh wat heb ik de laatste tijd al genoten!!!
Ten eerste : de film "Helden van de zee". Ik vond het een enorm voorrecht om in zulke productie te mogen meespelen.Wat een fijne mensen heb ik leren kennen! De topper was een mail die we allemaal kregen van de regisseur : hij bedankte IEDEREEN voor het engagement, de gedrevenheid, de professionaliteit enz...
Daarna volgde onze trip naar Parijs waar ik eveneens enorm van genoten heb.
En dan : "Jeanneke van Oevel" !!!
Nog nooit heb ik zoveel zenuwen gehad om een rol te spelen als deze keer!
Het is een kanjer van een rol!!! Vanaf het begin tot het einde bijna constant op het podium en een turf van een tekst!!!
Op woensdag hadden we onze generale repetitie en die was goed. De schrik sloeg me om het hart: "een goeie generale is een slechte premiere en een slechte generale is een goeie premiere!".
De zenuwen gierden door mijn keel met de premiere. Uitgebreid toilet bezoek, buikpijn, klamme handen...
Het doek gaat open en ik verschijn op het podium met een karretje. Normaal haal ik daar kledingstukken uit om weg te leggen en ik vergat dit!
Toen ik in de coulissen kwam, vroeg de toneelmeester: "moest jij die kleren niet uit dat karretje halen?"
"Oh ja, vergeten!". Mijn gedachten dwaalden af : "Hoe moest ik dat oplossen terwijl we aan 't spelen waren?"Lang moest ik niet nadenken want ik moest terug op! Vol vuur en enthousiasme verwelkomde ik mijn bezoekers maar in mijn achterhoofd zat nog steeds die vergetelheid. Daardoor vergat ik te zeggen dat mijn bezoeker moest gaan zitten... Hij fluisterde tussen zijn tanden: "Zitten!" en ik was terug vertrokken.
Die vergetelheid werd probleemloos opgelost tussen 2 scenes als het doek dicht was!
Ik heb dan het gevoel dat ik NIET goed gespeeld heb... :(
Het publiek had er niets van gemerkt en ik krijg constant de commentaar: "Hoe kan jij dat nog allemaal onthouden? Een rol op uw lijf geschreven! Jij draagt het stuk. Je steekt er met kop en schouders bovenuit...."
We krijgen nu regelmatig open doekjes en daverend applaus en dan zal het wel goed zijn, denk ik dan...
Meer en meer begin ik ook van mijn personage te "genieten" en het zal weer een beetje pijn doen als het afgelopen is...
Donderdagnamiddag woonde ik een kleinkunstnamiddag bij in de Zoerla.
Della Bossiers, Bart Herman en Ed Kooiman kwamen optreden. Pure klasse!
Eén van de orkestleden van Ed Kooiman bewonderde mijn dialect. Hijzelf was van Antwerpen en hij beweerde dat hij het Kempisch leren kennen had via "Lea Schepers" !
Zondagnamiddag waren we uitgenodigd in de Sony Bell studio's in Heist op den Berg voor een seniorennamiddag. Ja ja , we behoren tot de senioren spijtig genoeg. :)
Zowel Stan als ikzelf genoten met volle teugen van de muziek van Bobby Prins, Marc Dex, Salim Seghers, Bandit en de Army Stars. Pure nostalgie!
Zondag waren onze vrienden naar de boekenbeurs geweest en ze hadden "de Helden" ontmoet.
's Avonds kreeg ik een mail met foto's en ze moesten mij de groeten doen: heerlijk toch!!!
Gisteren hadden we onze maandelijkse VVA activiteit : Psychomotorische begeleiding van jonge kinderen met a.s.s. en we hebben weer veel bijgeleerd.
Hartverwarmende momenten met gelijkgestemde zielen.
Zo dadelijk vlieg ik er weer in: nog 6 keer spelen en dan zit het er op.
Weer een ervaring rijker!

Parijs

Vrijdag 16 oktober vertrokken we op een onmenselijk vroeg uur naar Mol waar we in de bus van "Carolus reizen" moesten stappen.
Donderdagavond had ik nog repetitie gehad in Oevel en ik kwam samen met Stan aan in mijn appartement. Onmiddellijk gaan slapen , ging toch niet en we keken nog wat T.V. tot middernacht.
Om 4 uur liep de wekker af!!! Een super kort nachtje We konden natuurlijk ook niet snel de slaap vatten...
De bus vertrok stipt om half 6 en Lea was al heel vlug in dromenland.
Onderweg stopten we in Péronne , waar we tijd kregen om een ontbijt te nuttigen. Toen was ik wakker natuurlijk!
De weg naar Parijs werd verder gezet en bij aankomst zouden we een rondrit maken langs de Arc de Triomphe, Champs-Elysées, Place de la Concorde en daarna stond Ile de la Cité op het programma voor een geleide wandeling.
Die geleide wandeling konden we op onze buik schrijven. We hadden uren in de file gestaan en daardoor was het Quartier Latin , de Notre Dame en Sainte Chapelle in het water gevallen.
De gids beloofde om die gemiste dingen op zondag te doen.
Na de middag bezochten we de Opéra Garnier met uitleg van een Nederlandse gids (een ECHTE Hollandse!!!)
Onze gids toonde ons nog de prachtige koepel van Galeries Lafayette en dan reden we eindelijk naar ons hotel! We installeerden ons op de kamers en mochten vrij iets kiezen om te dineren.
Wij trokken naar een Italiaan naast het hotel. Toen we daar kwamen, zagen we verschillende mensen van onze groep zitten. Het was er heel gezellig en we hebben lekker gegeten.
Zaterdag begon onze dag met een bezoek aan de Esplanade met La Grande Arche van La Défense.
Na een korte rit genoten we vanaf Place Trocadéro van een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren.
We bezochten Hôtel des Invalides en na de groet aan Napoleon , reden we via de mooiste brug over de Seine, Pont Alexandre-III , naar het Louvre en wandelden vervolgens door le Jardin des Tuileries.
We mochten vrij gaan middagmalen en iedereen trok weer naar hetzelfde etablissement: een self service!
Na de middag stond er een geleid bezoek aan Montmartre op het programma. De lenigsten onder ons beklommen de vele trappen en de anderen (waaronder ikzelf) namen een soort trammetje.
We kuierden langs de Sacré Coeur en door verschillende straatjes, waar beroemde kunstenaars als Van Gogh, Picasso en Toulouse-Lautrec ooit hebben verbleven.
Ons avondmaal was besteld in een restaurant voor iedereen die er wilde aan deelnemen. Wij zaten aan een tafel van acht en we hebben ons heel goed geamuseerd en lekker gegeten ook natuurlijk!
Na de maaltijd maakten we een rondrit door het verlichte Parijs: de Lichtstad!
Zondag bezochten wij Tour Montparnasse vanwaar we een prachtig uitzicht op Parijs hadden vanuit de lucht.
Daarna haalden we de geleide wandeling van vrijdag in: Ile de la Cité, Quartier Latin en de Notre Dame. Dan naar Centre Pompidou voor een geleide wandeling langs Tour Saint Jacques, Forum des Halles, Hôtel de Ville.
Na de middag stond er een boottocht op de Seine geprogrammeerd. Onze gids wou op het laatste nippertje nog iets laten zien maar wij hadden vreselijke honger. Bij ons gezelschap waren 2 weduwen van Bergom en die hadden OOK honger. Toen hebben wij (zonder iets te zeggen tegen de gids) het gezelschap verlaten en het eerste het beste restaurantje binnen geglipt. Daar zagen we nog 3 mensen van onze groep zitten! Zij hadden eveneens afgehaakt.
Wij hebben een snelle hap genomen want meer zat er niet in! Achteraf hoorden we van de anderen dat ze onderweg een broodje hadden moeten kopen en het al wandelend opeten...
Gelukkig zaten wij niet ver van de bus verwijderd en waren we stipt op tijd om de reis verder te zetten.
De boottocht startte om 15 u en zou anderhalf uur duren. Daar hebben we Parijs vanop het water gezien. Weer iets anders!
Na een uurtje zat de boottocht erop en vertrokken we huiswaarts.
In Péronne stopten we weer om een avondmaal te nemen en om 22 u 30 arriveerden we in Mol.
Thuis gekomen, ben ik dadelijk bij Tim binnen gegaan en de volgende dag begonnen de dagelijkse beslommeringen weer : inclusief de zorgen voor de zonen en mijn vader.
Maar we hebben een onvergetelijke herinnering die niemand ons nog kan afnemen!

Binnenste buiten

Onze activiteiten bij de V.V.A. hebben als titel: "binnenste buiten activiteiten".
Dinsdagavond ging het over "autisme en medicatie". Een psychiater kwam de avond leiden.
Er was uitzonderlijk veel volk: heel veel mensen die ik nog nooit had gezien op onze bijeenkomsten.
Mensen van Ravels, Hoogstraten, Aarschot , Oud Turnhout...
De evaluatie papieren die achteraf werden ingevuld, waren vol lof voor de spreker!
De dokter wist goed waarover hij sprak. Hij had ook veel begrip voor mensen met a.s.s.
Voor a.s.s. kan geen medicatie gegeven worden , maar wel voor : depressie, psychosen, angststoornissen, slaapproblemen, epilepsie en Gilles de la Tourette.
Hij legde het duidelijk uit. Er treedt geen verslaving op bij het nemen van die medicijnen.
Je moet het zo bekijken : als je diabetes hebt, is er een defect in je alvleesklier en moet je insuline gebruiken om je leven op een aangename manier te kunnen verder zetten. Dit is levenslang.
Als je een defect hebt in je hersenen, moet je ook levenslang medicatie blijven nemen om probleemloos te kunnen verder leven.
Binnenste buiten was ik ook van onze laatste filmdag op maandag.
De film "Helden van de zee" is ingeblikt.
Maandag moest ik om 10 u 45 in het station van Genk zijn. Schmink om 11 u.
Men had gevraagd om zoveel mogelijk met de trein te komen omdat er weinig parking was.
Zondag drukte ik mijn trein ticket af via internet. Sinds ik 65 geworden ben, spoor ik voor 6 euro als ik na 9 u vertrek. De betaalsite deed wat moeilijk en gaf een technisch probleem aan nadat ik al betaald had. Ik begon opnieuw en deze keer lukte het wel. Achteraf zaten er 2 tickets van 6 euro in mijn mailbox!!! In Olen zou ik vertrekken om 8 u 48. Geen probleem dacht ik! Ik neem die 2 tickets mee en gebruik dat eerste tot Mol (daar was het na 9 u).
Na Mol kwam de kaartjesknipper en ik gaf mijn tweede ticket. Oei! Probleem! "Mevrouw", zei hij "jij bent voor 9 u vertrokken in Olen." Op mijn ticket stond immers : Olen - Knokke!
Ik repliceerde dat ik dat goed wist maar dat ik nog een ander ticket had tot Mol.
"Ah, mag ik dat dan eens zien?" vroeg hij. Ik toonde het. Maar daarop stond ook : Olen-Knokke!
"Jij bent niet in regel! je moet een apart ticket tot Mol hebben!" was zijn uitleg.
Toen begon ik een hele uitleg te doen over mijn moeilijkheden op de computer en dat die 2 x 6 euro WEL van mijn rekening waren gegaan!!!
Ik vroeg of die 6 euro niet genoeg was om tot in Mol te geraken? En hoeveel ik dan nog moest bijleggen? Hij ging informeren bij de machinist denk ik want even daarna kwam hij terug met de mededeling: "Allee, voor 1 keer zal ik dit door de vingers zien MAAR je bent NIET IN ORDE!!!"
Een ritje Olen-Mol kost 3 euro!! Dus was ik toch nog de pineut: 3 euro verlies!
Daarna begon alles de goede richting in te gaan. Ik was goed op tijd in Hasselt, alwaar ik de bus nam tot Genk station. Om 10 u 30 was ik er al en de schminkster kwam me al tegemoet.
Op het perron waren ze al aan 't draaien met de helden en om 12 u 07 zou de trein vertrekken naar Knokke.
Het was weer een super blij weerzien!!!
De ganse namiddag werd er in de trein gefilmd, gelachen, gegeten en in elk station uitgestapt om van het zonnetje te genieten! ZALIG!
Op de terugweg stapte ik uit in Gent om vandaar naar Antwerpen en Olen te sporen.
Alle acteurs kregen een oorverdovend applaus van de crew en ik ben helemaal binnenste buiten en met een dubbel gevoel naar huis gekomen.
Dit avontuur is ten einde en ik denk er met een heel warm hart aan terug. Ben natuurlijk HEEL benieuwd naar het resultaat...
Nog een binnenste buiten gevoel had ik deze week toen ik mijn nonkel (met dementie) bij mijn nichtje in het kapsalon zag.
Hij is weer erg achteruit gegaan. Spreekt de hele tijd tegen zichzelf alsof hij een vriend naast hem heeft en wil altijd maar weg en naar huis. In een winkel had hij snoepjes uit het rek genomen, die waren aan zijn gebit blijven plakken en hij had zijn gebit uitgedaan. Wist natuurlijk niet meer waar en de ganse winkel moest mee gaan zoeken. 's Nachts staat hij op om alles te verplaatsen in huis. Hij steekt de propere was in vuil water en heeft ook mijn tante al buiten gesloten. Schrijnende taferelen!
Morgenvroeg om 5 u 30 moeten we al in Mol zijn bij Carolus reizen om naar Parijs te vertrekken.
Normaal gingen we samen met onze vrienden van Begijnendijk. De vrouw liet deze morgen weten dat ze ziek is en niet mee kan. Haar man gaat alleen mee. Ik zal mijn mannetje moeten staan tussen 2 mannen! (hahaha)
Alles nog in orde gebracht bij Tim (stappenplannetje en kleding) en "Paris, here we come!"

Zon, zee, zorgen en verdriet.

Zoveel neerslag (regen) er was, zoveel zon was er de voorbije week.
Er werd dus in volle vitesse gefilmd!
Maandag moest ik al om 9 u in de schminkstoel zitten en daarom vertrok ik zondagavond al richting zee. Ik had gevraagd om zo laat mogelijk te komen vermits ik nog van alles in orde moest maken ivm mijn bezigheden van de maandag: dwz was en strijk en voorbereidingen treffen voor de zoon.
Om 22 u 53 arriveerde ik in Oostende waar men mij kwam ophalen om naar het hotel in Oostduinkerke te voeren. Daar werden wij opgewacht door één held en nog wat medewerkers.
Na nog wat T.V. gekeken te hebben, kroop ik onder de wol.
's Morgens werd ik opgehaald door een productie medewerkster om naar de set te rijden.
Een ontbijt stond te wachten en de schminkster ook.
Mijn wachttijd duurde tot 's middags!!! Gelukkig was er veel zon en aangenaam gezelschap!
Normaal moest ik maar één scene opnemen en die stond erop juist voor de lunch.
Tijdens de lunch vroeg de regisseur of ik nog wat kon blijven om nog een scene op te nemen. Deze scene was tijdens de regenweek gedraaid zonder mij. Maar eigenlijk kwam ik daar ook in voor...
Dus : opnieuw opnemen dan maar! Deze keer in de zon!
Ik had gedacht om in de vroege namiddag thuis te komen zodat ik nog wat kon strijken; maar "mis poes"! Rond 19 u 30 kwam ik aan. Ik ben dan maar onmiddellijk aan de strijk begonnen en in een record tempo toch nog een hele berg verwerkt.
Dinsdagmorgen ging ik nog vertellen in het sprookjesbos en daarna heb ik de rest van de strijk gedaan. Zo kon ik alles meenemen naar Diest.
Woensdag had ik weer een draaidag. Maar ik moest er pas op de middag zijn.
Het was weerom heel leuk om te doen. Tussen de opnames door wordt er veel plezier gemaakt!
's Avonds was ik weer rond 19 u 30 thuis.
Donderdag was mijn laatste verteldag in het sprookjesbos. Het waren super brave kindjes en ik ben met een heel voldaan gevoel huiswaarts gekeerd.
Tot ik op de middag thuis telefoon kreeg van de vrouw van mijn neef. Heel vrolijk nam ik de telefoon op. Tot ze zei : "Ik heb heel slecht nieuws: Jan is deze morgen overleden." Ik dacht eerst dat het een grap was. Jan was een echte grapjas. Hij kon als de beste moppen tappen! Veertien dagen geleden hadden we nog samen gefeest met de neven en nichten van de familie Witvrouwen. Hij was zoals gewoonlijk de moppentapper van dienst!
Maar toen begon ze verder te vertellen dat hij zich niet goed voelde de voorbije nacht en dat ze dachten dat hij de griep kreeg omdat zijn dochter ook griep had...
Hij wilde terug in zijn bed gaan maar viel neer in de gang. Hartfalen!
Zijn vrouw vroeg of ik de familie kon verwittigen en ik heb aan iedereen een mail gestuurd.
Mijn zus , die op vakantie is in Spanje,  belde ik op. Ook zij dacht dat het een grap was. Mijn nichtje belde ik op alsook mijn vader. Hij was er niet goed van: Jan is de zoon van zijn zus en die familie is al heel erg uitgedund. Tante en nonkel zijn jong gestorven en 2 jaar geleden stierf Herman, de broer van Jan. Alleen de 2 meisjes blijven nog over...
Het is allemaal zo onwezenlijk , onbegrijpbaar en NIET EERLIJK!!!
Donderdagavond moest ik nog gaan repeteren in Oevel. Ik had mijn teksten ZO goed gestudeerd en ik kon er niets meer van! Gelukkig werd de repetitie op tijd gestopt want vrijdagmorgen moest ik weer vroeg op de set zijn.
Ik kon meerijden met een medewerker die in Geel woont zodat ik nog kon gaan repeteren.
Maar dan moest ik 's morgens wel om 5 u 45 in Olen aan het station zijn.
Mijn call was om 7 u 45 en we kwamen mooi op tijd om 7 u 40 in Oostduinkerke aan. Gelukkig hebben we geen file gehad (wat HEEL uitzonderlijk is!!).
Mijn verstand even op nul gezet en even mijn energie gebruikt om de opnames tot een goed einde te brengen. Weer leuke momenten beleefd bij een stralende zon...
Na de lunch werd ik terug naar het station van Oostende gevoerd zodat ik tot Olen kon sporen , waar mijn auto geparkeerd stond.
Aan het station werd ik nog maar eens herkend door een groep schoolkinderen en er werden weer menige foto's genomen!
Zaterdag gingen we op daguitstap naar Bergen (Mons) met de sprookjesvertellers , de gidsen en vrijwilligers van Westerlo. We werden rond geleid door een gids en na het middagmaal bezochten we een militair kerkhof en een brouwerij. Een aangename dag bij een stralend zonnetje!
De zorgen die ik maakte, hadden betrekking op Tim.
Hij moet nog elke maand naar de psychologe in Mechelen en omdat ik deze keer niet mee kon wegens opnames ging hij zelf met zijn auto rijden.
De afspraak was om 15 u en duurde tot 16 u. Om 17 u was hij nog niet thuis maar ik maakte me nog geen zorgen: misschien heel druk , file .....
Om 18 u nog altijd GEEN Tim! Nu begon ik mij toch wel echt zorgen te maken. Ik durfde niet bellen want dan zou hij misschien te erg schrikken! Om 18 u 10 stuurde ik een sms: "Nu begin ik mij toch wel zorgen te maken , hoor!" Hij stuurde terug: "Ik zat vast op de parking. Ben nu onderweg."
Hoe kan je nu vast zitten op een betaalparking? Misschien een andere auto die erachter was komen staan? Ik had alles zo goed voorbereid met hem: de wegbeschrijving , de parking , het parkeergeld...
Tien minuten voor 19 u kwam hij helemaal overstuur thuis aan! Hij gooide zijn spullen neer en vertrok hals over kop naar zijn vader om te gaan eten!
Ik kon nog net vragen wat er gebeurd was. Hij had zijn auto geparkeerd op de parking die wij gewoonlijk gebruikten maar daar waren ze aan 't werken. Toen hij terug kwam, was het hek dicht en vast! Hij ging in het gebouw ernaast vragen wat hij moest doen en die gaven hem de raad om de politie op te bellen. De politie raadde hem aan om de firma te bellen die de werken uitvoert.
Het was een firma van Arendonk!!! Zij beloofden om tegen 17 u 30 daar te zijn maar het werd 18 u!
Tim is een paar keer weg en weer gelopen en is daarbij zijn papieren ook nog kwijt geraakt die hij bij de psychologe gekregen had!
Zijn volgende afspraak staat genoteerd op een vrijdag dat ik weer niet mee kan.
Ik heb dus gebeld naar de politie van Mechelen om te vragen hoe lang die werken gingen duren; VIJF JAAR alstublieft!!! Eind oktober gaan ze dan ook nog eens werken in de straat waar Indigo is en begin dan maar eens een parkeerplaats te zoeken. Openbaar vervoer is ook geen optie want die rijden dan ook niet in die straat!
Daarna belde ik naar Indigo om dit probleem aan te kaarten en zij gaven mij een alternatief om te parkeren (ondergrondse parking). Maar ik durf Tim daar niet onvoorbereid naartoe sturen! Daarom heb ik de afspraak een week laten opschuiven zodat ik kan meerijden.
Eindigen doe ik met een positieve noot.
Bert is sinds vandaag aan zijn stage begonnen en alles is goed meegevallen! :)

Neerslag

Deze titel heeft twee betekenissen.
Neerslag betekent : tekst die neergeschreven wordt m.a.w een verslag.
Hiermee ga ik beginnen.
Dinsdag hadden wij onze maandelijkse bijeenkomst van de VVA in Noorderwijk.
Deze keer ging het over: "Hoe praat ik met mijn kind met autisme?"
Er waren veel nieuwe mensen aanwezig.
De spreekster hadden we in het verleden nog al op bezoek gehad.
Het begon al met de nodige strubbelingen: ze was haar beamer vergeten en mij vergeten te verwittigen dat ik mijn beamer moest meebrengen... verlengdraad ontbrak en de voordeur van de zaal ging niet meer automatisch open en dicht...
Bijgevolg moest er iemand beneden blijven staan om op het knopje te drukken en de mensen binnen te laten. Bij het naar huis gaan , gebeurde dit in omgekeerde volgorde.
De spreekster heeft constant uitleg gegeven over haar eigen kinderen en veel mensen bleven op hun honger zitten. Er was zelfs een mevrouw die dacht dat ze daar niet op haar plaats zat. Zij had een kind met a.s.s. en een mentale achterstand erbovenop.
Volgende keer beter...

Neerslag betekent natuurlijk ook : REGEN!
Die regen heeft ons al veel parten gespeeld bij het draaien van de film!
Vorige zaterdag konden de opnames niet doorgaan wegens het slechte weer.
Maandag had ik een avondopname en ik vreesde ervoor. De ganse dag hield ik mijn gsm in 't oog en hield contact met de crew. Ik vertrok met de trein om 14 u 41 in Herentals.
Toen ik in de trein zat , kreeg ik al een sms met de melding dat ze mij zouden komen oppikken aan het station van Oostende.
Zij vertelde mij dat ze de ganse dag gedraaid hadden : tussen de buien door.
Op de set aangekomen, zag ik de tent weg en weer gaan van de wind en overal stonden er plassen.
De acteurs droegen tussen de opnames door dikke fleece dekentjes!
Ik moest een zomerkleedje dragen en sandalen!!!
Onze scene moest er snel op staan want het begon al donker te worden: one take!
Er was mij al gezegd dat ik met de schminkster kon meerijden tot Antwerpen en als ik geen trein meer had , mocht ik een taxi nemen tot Herentals op rekening van het productiehuis.
Wij vertrokken om 20 u 30 en de gps gaf aan dat we om 22 u 20 in Berchem zouden aankomen.
Onderweg stopten we aan het eerste tankstation om een grote boodschap te doen want op de set was geen fatsoenlijk toilet!!! In de mobilhome konden we naar het toilet maar daar hadden we weinig privacy!
Door ons gebabbel in de auto, reden we ook nog eens verkeerd op de autosnelweg. Ik raadde haar aan om de eerstvolgende afrit te nemen om dan de juiste autoweg op te rijden. Dit lukte ons wonderwel en we verloren maar 5 minuten. Tot we opeens bij een zwaar ongeval uitkwamen: één auto stond nog fel te roken op de pechstrook en de andere bevond zich op de middenrijstrook. Heel langzaam reden we er voorbij en even verder hoorden we op de radio dat er een zwaar ongeval gebeurd was!
Wij waren er gelukkig voorbij: oef!
In Berchem arriveerden we om 22 u 25. Spurtje naar het station en ik had de trein nog van 22 u 30!
Normaal moest ik morgen, vrijdag , ook draaien maar deze dag werd geannuleerd wegens het slechte weer. Aan zee moet ik nog twee scenes draaien, nog één scene in Genk en dan zit dit avontuur erop voor mij.
Van de productie kreeg ik een mail om mijn beschikbaarheden door te geven vanaf 21/9 tot 9/10.
Op facebook ontdekte ik ook een foto met de tekst: "Gelukkig hebben we een mobilhome!"
Terwijl ik deze blogpost typ, regent het hier PIJPESTELEN!!!
Hopelijk krijgen we nog eventjes droog weer zodat de opnames kunnen doorgaan...:)

Het grote avontuur en kleine bezorgdheden

 De grote drukte is begonnen.
Op dinsdag 1 september had ik mijn eerste draaidag.
Daarom ging ik poetsen in Diest op maandag. En gelukkig maar want Bert had de zaterdag ervoor een epilepsie aanval gehad. Hij was op zijn gezicht gevallen en had behoorlijk wat bloed verloren.
Her en der vond ik nog spatjes in zijn appartement en op zijn voorhoofd , neus en oog bevond zich gestold bloed.
Die maandag had ik al 3 keer naar de neuroloog gebeld om te vragen welke medicatie hij JUIST moest nemen want dit stond HEEL onduidelijk op een papier. Maar elke keer ving ik bot: dokter niet aanwezig , dokter bij spoed enz... 's Avonds had ik hem zelf aan de lijn en hij vroeg mij om om 22 u terug te bellen. Toen ik belde , had ik een antwoordapparaat aan de lijn ; waarop ik mijn gal eens heb uitgespuwd! Elke keer zegde ik dat het dringend was. Moet een mens eerst half dood zijn, eer je een dokter kan bereiken???
Dinsdag moest ik pas om 13 u op de set zijn maar de scenarist had gevraagd om vroeger te komen zodat hij mijn rol nog wat kon uitdiepen en ik nog wat kon repeteren.
's Morgens nam ik de trein in Herentals om 7 u 40. In de trein kreeg ik telefoon dat hij mij kwam ophalen in Oostende. Dat viel al goed mee: moest ik de tram niet nemen.
In de auto heb ik nog maar eens naar de neuroloog gebeld en weer had ik de assistente aan de lijn! Ik ben eens goed uitgevlogen en ze ging dan toch maar eens in het dossier van Bert kijken. Hij moest meer dan de dubbele dosis nemen als hetgeen hij nam!
In het hotel aangekomen, belde ik dan naar Bert om dit te melden.
Met de scenarist heb ik de ganse voormiddag gerepeteerd en 's middags gingen wij onder ons twee eten. Tot we telefoon kregen dat we op de set verwacht werden: het was ondertussen al wat uitgelopen.
De eerste dag hebben we gedraaid tot 18 u ongeveer en toen begon het te regenen. Ik was klaar en we reden terug naar het hotel waar ik een warme douche nam om het zand weg te spoelen. Ik had namelijk in de duinen gelegen.
Daarna gingen wij (scenarist en ikzelf) nog een hapje eten en dan terug hotelwaarts. Daar waren ondertussen ook de "helden" aangekomen. Die hadden nog een scene achteraf moeten opnemen.
Nog een babbeltje mee gedaan en dan vlug onder de wol want de volgende dag werden we al opgehaald om 7 u om naar de set te rijden voor make up en ontbijt.
Het was een lange opnamedag : tot 19 u.
Ik werd naar het station gebracht en was te moe om in de trein nog te lezen...
Op donderdag had ik repetitie in Oevel.
Vrijdag was ik even gerust en zaterdag hadden we BBQ in het boswachtershuis van het toneel van Oevel: heel lekker en in aangenaam gezelschap!
's Zondags trokken we naar Westerlo waar we even vertoefden bij de evenementen die er aan het nieuwe kantoor van de dienst toerisme doorgingen.
Op maandag middag had ik een afspraak met mijn nichtje om ons familiefeest te regelen in het restaurant waar we gaan eten.
's Avonds had ik een afspraak bij de huisdokter van Bert geregeld om alles eens goed op punt te stellen ivm zijn medicatie. Het was een vruchtbaar gesprek maar het viel hem wat tegen dat hij niet meer met de auto mag rijden!
We hebben alles op zijn best opgelost en hopelijk blijft hij aanvalvrij zodat hij snel terug achter het stuur kan kruipen.
Dinsdag ging ik zoals gewoonlijk poetsen in Diest en in de vroege avond vertrok ik weer naar Oostende.
Deze keer mocht ik in een hotel in Middelkerke logeren samen met een medespeelster.
Ik ben er zelf geraakt met de tram.
Woensdag morgen was het weerom ontiegelijk vroeg opstaan om op tijd in de make up te zijn.
Na de middag was ik klaar en kon deze keer wat vroeger naar huis sporen.
Donderdag vertrok ik in de vroege avond omdat ik vrijdag alweer 's morgens vroeg op de set moest zijn. Nu mocht ik terug naar het eerste hotel. Daar waren de bedden VEEL beter!
Vrijdag morgen werd ik opgehaald om naar de set te rijden. Ik had een scene in de voormiddag en één in de avond. Gelukkig was het zonnig weer en heb ik de hele namiddag in een luie zetel kunnen genieten : boekje lezen, drankje erbij ....
's Avonds is het wat uitgelopen en kon ik ipv met de trein naar huis , met de schminkster mee rijden tot in het station van Berchem Antwerpen. Daar kon nog net de trein van 22 u 30 nemen.
Normaal had ik zaterdag morgen om 7 u 30 moeten vertrekken om opnames te doen maar dit is afgeblazen wegens het slechte weer: gelukkig!
De ganse week heb ik kunst en vliegwerk moeten doen in het huis van Tim. Nu had ik wat adempauze!
Maandag zou ik niet moeten komen. Maar dan krijg je ineens een call sheet dat je verwacht wordt om 17 u 15 in Nieuwpoort!
Dan ga ik weer met de schminkster tot in Antwerpen moeten komen, peins ik.
Gelukkig heb ik geen a.s.s. Alles verandert hier constant en ik moet uiterst flexibel zijn!!!
Maar het is enorm plezant!!! Ik word daar op handen gedragen. Die jonge mensen zijn één voor één toffe personen die ik van in het begin in mijn hart heb gesloten.
Ook de technische ploeg is super bezorgd om mij: heb je het niet koud? moet je niets drinken, geen honger?.....
Wordt vervolgd.
#Helden van de zee#

Zeven jaar samen en drukte.

Stan en ik zijn al 7 jaren samen. Wat vliegt de tijd!!!
De drukte begon al voor de bewuste dag.
Op vrijdag stond er een sprookjesvertelling gepland en de mensen waar we in Oostenrijk mee aan tafel zaten, hadden beloofd om aan te sluiten bij de groep kindjes die op de planning stonden. Zij zouden komen met hun 3 kleinkinderen.
De weersomstandigheden waren niet optimaal maar we hadden toch een top dag!
Er zijn weer heel wat foto's genomen.
Op zaterdag, 15 augustus, (moederdag nota bene) stond er ook een vertelling op het programma: dit keer was het voor een verjaardagsfeestje van een meisje van 4 jaar. HEEL moeilijk om te vertellen aan zulke kleine kindjes! En die hebben dan nog allemaal een mama , papa , oma , opa enz. bij!
Zondag 16 augustus was het dus D-day.
's Morgens gingen we ontbijten in een etablissement waar we eerder al waren en waar het natuurlijk tip top in orde was!
We namen uitgebreid onze tijd want om 14 u moesten we al in Baarle-Hertog zijn.
Nadat de huizen in de straat van Stan gerenoveerd waren, werd er afgesproken om een bbq te geven voor de ganse straat.
Dit is zo goed meegevallen dat ze afgesproken hebben om het elk jaar te doen!
's Avonds reed ik met de bus terug naar huis want ik moest de maandag morgen samen met Marc een inleef moment gaan geven in Aarschot bij Goci.
De waardering die we achteraf elke keer krijgen, doet toch ZO goed!
We kregen tijdens de pauze lekkere koffiekoeken met koffie en 's middag boden ze ons een diner aan in een restaurant. De dankbaarheid was weer groot!
Nadien reed ik met een tevreden gevoel naar huis om met volle vitesse te gaan strijken.
Dinsdag was het weer Diestdag en 's avonds repetitie in Oevel. Mijn tekst blokken wordt nu wel een grote prioriteit!
Woensdag had ik mijn laatste vertellingen van augustus te doen in het bos en we hadden zo maar eventjes 60 kindjes: dus 3 groepen en laat thuis!
Na de middag reed ik naar Stan om op donderdagmiddag weer terug naar huis te komen. 's Avonds was het immers terug repetitie in Oevel.
Ik moest ook nog poetsen bij Tim want de poetsvrouw heeft 2 weken verlof.
Vrijdag voormiddag deed ik de rest van de poets en na de middag reden Tim en ik naar Mechelen naar de psychologe.
Tussendoor kreeg ik ook nog verschillende telefoontjes en mailtjes van het productie huis Hungaria voor de film waarin ik mag meespelen. Mijn script is al aangekomen en afgedrukt. Ik heb een heel grappig rolletje. (hoe zou dat toch komen?)
De styliste is ook al hier geweest om mijn kleerkast een beetje te plunderen.
Zaterdag vierden we de verjaardag van de schoondochter van Stan (mijn plus schoondochter).
Het was een feestje om U tegen te zeggen: alles erop en eraan.
Ik bleef in Baarle overnachten en ben deze middag terug naar huis gekomen om mijn "was" activiteiten te starten.
Morgen vroeg ga ik ontbijten met een heel goede vriendin. Nadien is het weer corvee met de strijk.
Woensdag moet ik naar Heverlee om het script van de film door te nemen en voor een doorpas.
Ik neem de bus (nog steeds gratis!) tot Leuven en daar komt de styliste mij oppikken.
Vanaf volgende week begint de "drukte" echt!!! Dinsdag en woensdag filmen aan de kust.
Met Bert heb ik al afgesproken om maandag te komen poetsen. Hopelijk mag hij dan aan zijn stage beginnen. Het wachten heeft lang genoeg geduurd...
De foto's volgen hieronder: sprookjesbos, ontbijt, straatfeestje.