Ontgoocheling en miscommunicatie

Enkele weken geleden werd ik opgebeld door een vroegere medewerker van de Benidorm Bastards.
Hij was bezig met een nieuw project en had 3 vrouwen nodig voor een gastrol.
Hilda en ik konden al meedoen maar onze 3de bastard kon niet.
Daarom vroeg hij mij of ik niemand kende die voor die rol in aanmerking kwam.
Ik belde een vroegere collega van de Peerdestal op en zij was dadelijk overtuigd.
Er werd wat over en weer gemaild om een dag te prikken en mijn eerste voorstel was op woensdag 27 mei. Maar daarna kreeg ik telefoon om te vragen of ik vandaag kon komen. (maandag 25 mei).
Aan de telefoon werden ook mijn maten van kleding en schoenen gevraagd en op mail stond dat ik nog wat kleding en schoenen moest meebrengen.
Deze morgen vertrok ik met pak en zak en nam de trein van 8 u 20 in Herentals.
Daarna nog een tram naar Linkeroever waar men mij oppikte om naar het "basecamp" te rijden.
De persoon van de Peerdestal was er al en begroette mij heel hartelijk. Het was al heel lang geleden dat we mekaar nog gezien hadden. Men begeleidde haar naar de set en ze riep nog : " Tot straks, hé!", terwijl ik daar in de schminkkamer bleef wachten.
Toen de persoon van de productie terug kwam , zei ze : "Ik heb slecht nieuws voor jou." Ik vermoedde al iets en vroeg: "Ik moest niet komen zeker?"
Inderdaad , dit was zo: ze hadden dubbel "geboekt". Ze zou een contract voor mij maken om mij te kunnen betalen maar zonder T.V. rechten.
Terwijl ik zat te wachten, kwam mijn tegenspeler , Nico , aan. Hij vroeg : "Hoe is 't?" Ik zei: "Niet goed , want ik mag niet meedoen!" Er werd toen een duchtig potje gevloekt en Nico vond het HEEL spijtig!
Toen men Nico naar de set bracht, mocht ik terug mee rijden naar de tramhalte.
Op de trein deed ik een berichtje naar de producer: Bedankt om mij voor niks naar Antwerpen te laten komen. Groetjes.
Ik kreeg onmiddellijk een berichtje terug: Lea!!! Sorry... Miscommunicatie met de scenarist/regisseur en productie. Excuses. Groetjes.
In de kleedkamer had ik wel een foto laten nemen van Nico en mij. Deze zette ik op facebook met de tekst: BIJNA op de set met Nico Sturm. Voor niks naar Antwerpen gereden.
Toch wel toevallig dat het te maken heeft met "miscommunicatie". Een woord waar ik dagelijks mee te maken heb. En dat eigenlijk mijn rol werd ingenomen door de persoon die ik voorgesteld heb!!!
Maar ik heb daar in de kleedkamer een goed gesprek gehad met een medewerkster van de kleding.
Zij studeert voor therapeute en had al gewerkt met kinderen met a.s.s. Zij was heel geïnteresseerd in mijn boek en in mijn uitleg. Toen ik vertrok, zei ze: "Ik ben blij dat ik jou heb leren kennen en ik ga zeker jouw boek lezen!"
Door deze tegenslag was ik vroeger thuis en heb dan toch mijn ganse strijk gedaan gekregen!
Ik had zelfs nog wat tijd over om mijn dvd van de Tokyo boys te gaan ophalen. Een leuk vooruitzicht om te bekijken!
Bijkomende ontgoocheling en GROTE teleurstelling.!
Gisteren vond ik in de brievenbus bij Tim een omslag die een afrekening van de visa kaart bevatte.
Er stonden verschillende items op waar ik niets van snapte maar wel een bedrag van 603 euro!!!
Ik bekeek de bankkaarten die ik had afgenomen van hem toen we de eerste keer naar de psychologe in Mechelen geweest waren. Het waren 2 gewone kaarten: ik had dus GEEN visa kaart! De schrik sloeg me om het hart!
's Avonds vroeg ik hem wat dit allemaal betekende en hij gaf een heel ontwijkend antwoord over een bedrijf dat zijn gegevens had opgeslagen en zo...
Toen ik hem 2 maal vroeg of hij het BESTELD had , zei hij uiteindelijk ja!
Het zijn boeken en dvd' s volgens hem en hij verwonderde er zich over dat het ZO duur was...:(
Zo dadelijk rijden we naar Mechelen en ik ga nu ZEKER mee binnen bij de psychologe!!!
Mijn vertrouwen is nu wel weg.
Ben benieuwd. Wordt vervolgd.

Benidorm Bastards reünie

Onze reünie ging deze keer door in Schoten, waar Marcel Mols woont.
Hij had alles tot in de puntjes geregeld: een gids, de krant en ATV stonden paraat.
Wat een super leuke bijeenkomst had moeten worden, eindigde spijtig genoeg in mineur.
Bij ons begon het 's morgens al.
Ik was bij Stan blijven slapen omdat ik 's morgens van daaruit op 20 minuten in Merksplas bij Hilda kon zijn. Wij gingen samen rijden.
We vertrokken goed op tijd: op 45 minuten zouden we in Schoten zijn als we niet langs de autosnelweg reden.
De gps stuurde ons altijd maar opnieuw naar de autosnelweg en we vonden de wegwijzer niet die ons naar Sint Job in 't Goor moest wijzen.
We zijn dan uiteindelijk maar de autosnelweg op gereden en toen begon de miserie!
Er was een dodelijk ongeluk gebeurd met vrachtwagens en we stonden 2 uren stil!!!
Ik belde dan maar naar Johan om te zeggen dat ze niet op ons moesten wachten om met de gids te vertrekken.
Om half 11 moesten we normaal daar zijn en we waren er om 12 u!
Johan stond ons op te wachten en vertelde dat Marcelleke flauw gevallen was en met de ziekenwagen was weggevoerd naar het ziekenhuis. Irene was mee gereden.
Wij konden nog een uurtje mee volgen met de gids en toen gingen we eten in "Den Trol". Ondertussen hield Johan contact met het ziekenhuis en we wisten dan dat Marcelleke een gebroken arm had en zijn heup erg bezeerd.
Irene was ook terug gearriveerd met een taxi en kon nog iets mee eten.
De pers was natuurlijk heel happig op de sensatie en de kranten stonden er 's anderendaags al vol van. Zelfs op ATV was er een filmpje over ons!
Na het eten zijn we met zijn allen doorgereden. Enkelen zijn nog naar het ziekenhuis geweest en de rest reed naar huis.
Zulke situaties kunnen spijtig genoeg voorvallen: we worden allemaal een dagje ouder...

Over de revue in Herentals is gisterenavond ook het doek gevallen en we hebben er allemaal veel deugd aan gehad.
Een fijne groep die theater brengt en de mensen gelukkig maakt. Meer moet dat toch niet zijn?

Hieronder volgen de foto's. Ook nog een volle postermuur bij Tim.

Sprookjesbos en druk, druk, druk.

Onze opendeurdag in het sprookjesbos is spijtig genoeg helemaal uitgeregend.
We begonnen nog droog. Mijn eerste verhaaltje kon ik nog vertellen aan de voorgevel van mijn mooie huisje. De werkers hadden het zoooo mooi gemaakt. Ik kreeg een mooi heksenhuisje met een waterput in de tuin en een vuurtje (dat niet meer brandde natuurlijk!) waar een heksenketel boven hing.
De volgende zes verhaaltjes vertelde ik binnen in het huisje voor de kindjes. De ouders bleven buiten in de regen staan.
Toch waren er nog 150 kindjes komen inschrijven en vonden ze het goed!
De 2 volgende weken heb ik in een rush geleefd. Alles volgde zich in een snel tempo op en tot op heden heb ik het overleefd... :)
Maandag morgen moest ik al gaan vertellen in het bos. Ik had amper een nieuw verhaaltje kunnen zoeken en het ging nog niet al te vlot.
Dinsdag: Diestdag en 's avonds repetitie.
Woensdag : weer een vertelling in de namiddag en 's avonds repetitie.
Donderdag: op de middag met Tim naar Mechelen naar de psychologe en daarna naar Stan. Ik moest 's avonds immers een lezing gaan geven in Oud-Turnhout. Vanuit Baarle Hertog is dat dichterbij.
"Mijn kind met autisme loslaten, hoe doe ik dat?" is de titel van mijn lezing. De evaluaties waren allemaal heel positief en achteraf gingen we nog iets drinken in de cafetaria.
Heel laat kwam ik bij Stan aan en s'anderendaags reed ik na de middag vlug weer naar huis want om 15 u kwam Bert met zijn oude accordeon naar mij. Wij gingen namelijk een nieuwe halen in Westmalle en zijn oude zou daar blijven om te verkopen.
Ondertussen is hij heel tevreden met zijn nieuwe en grotere accordeon. :)
Bij mijn thuiskomst, at ik vlug een broodje en vertrok naar Geel voor Gheelamania waar ik afgesproken had met een collega van de revue. Prachtige voorstelling gezien!
Op zaterdag reed ik met Stan naar Mol. Daar was een concert van een accordeon klas en Jelle Cleymans kwam daar optreden. Ik had 2 vrijkaarten gekregen van de mevrouw van de accordeon winkel. We hebben er erg van genoten!
Zondag reed ik met Stan mee naar Baarle Hertog want de kleindochter was jarig en er was een feestje. Gelukkig was het prachtig weer en konden we in de tuin zitten!
s' Avonds bracht Stan mij naar Turnhout waar ik de bus naar huis nam.
Maandag : s' morgens weer vertelling in het sprookjesbos en 's avonds technische repetitie in 't Schaliken.
Dinsdag: 's Morgens naar Vorst Laakdal om een inleef te gaan geven samen met Marc. We stonden allebei aan een verkeerde locatie! Gelukkig zaten er twee mevrouwen die ook naar de inleef moesten en die zo vriendelijk waren om ons de weg te wijzen. (het was maar 3 km verder). Daarna :Diestdag en 's avonds was er een vergadering in Noorderwijk van de VVA : "Mijn kleinkind heeft autisme" en ik had een mail gekregen dat de spreker had afgezegd en of we geen babbelavond konden doen? MAAR ik kon niet komen want ik had repetitie!!! Nadien kwam er een mail dat er een andere spreker gevonden was en of ik een vragenlijst kon afprinten? Dat heb ik gedaan en voor 19 u ben ik alles gaan klaar zetten in het dorpshuis: de papieren, de vragenlijst , alles voor de koffie....
Daarna ging ik repeteren in Herentals.
De repetitie stopte rond 22 u 20 en ik deed een berichtje om te vragen of ze er nog waren? Ja dus!
Ik terug naar Noorderwijk waar ik alle papieren nog in orde kon maken en de evaluaties nog uitdeelde. Nog wat nagebabbeld en WEER LAAT thuis!!!
Woensdag: een vliegensvlugge poets in mijn appartement, want dat was ook alweer 14 dagen geleden!!!
s' Avonds repetitie in Herentals. Alles liep mis: ik vergat mijn micro aan te doen , ik vergat teksten...
Maar ik was niet alleen! Iedereen had last van de vermoeidheid en de regisseur was helemaal niet goed gezind!!! We hebben het mogen horen!
Na de repetitie reed ik naar Stan om donderdag (hoogdag nota bene!) na de middag naar huis te komen want 's avonds hadden wij generale repetitie!
Ik had er niet van geslapen en mijn collega's beweerden hetzelfde. "Wij staan bijna 40 jaar op de planken en wij zouden het niet meer kunnen???" vroegen we ons af. We besloten om onze "kunde" eens te laten zien! En we gaven er een lap op!
De generale was in orde en de premiere van vrijdag nog MEER!
Op vrijdag ben ik tijdens de dag ook nog gaan poetsen bij Tim want de poetsvrouw had verlof.
Gisteren hebben we onze "beruchte" tweede voorstelling gespeeld en die is toch goed meegevallen: een paar dingetjes zijn vergeten maar daar heeft het publiek niets van gemerkt.
Ik heb al elke keer een "open doekje" gehad. En dat doet toch ook wel deugd!
Deze namiddag vliegen we er weer in en dan nog 3 keer volgende week. Daarna is deze fijne periode ook alweer voorbij.
Op naar de volgende!

Auto en Brussel

Eindelijk is de elektrische auto van Tim gearriveerd!
Al geruime tijd sprak hij erover om een elektrische wagen aan te schaffen.
Zijn vorige auto had zijn beste tijd gehad en er kwamen veel kosten aan. Daarom raadde ik hem aan om nu toch maar de knoop door te hakken.
Begin december 2014 reden we naar de Renault garage om inlichtingen in te winnen. De volgende zaterdag mochten we al komen proef rijden en de keuze was snel gemaakt.
Er werd een belofte gemaakt dat de auto half maart zou toekomen.
Na ettelijke telefoongesprekken naar de garage zou de levering begin april zijn. En inderdaad: op 1 april (geen aprilgrap!) werden we opgebeld dat de auto in de garage stond!
MAAR: eerst moest er nog een "plug-in" unit in de garage bij Tim geplaatst worden.!!!
Mailen, bellen ... en maandag 20 april zou de plug-in compagnie langs komen!!!
Tim kon pas de volgende vrijdag verlof krijgen om de auto te gaan ophalen.
Vrijdag 24 april was het dus D-Day! Spanning alom.!!! s'Morgens reden we naar de car wash om de oude auto binnen en buiten te laten wassen want die auto werd overgenomen door de garage.
De verzekeringsagent zou ook in de garage zijn om de papieren in orde te maken. WEER stress: de auto was niet klaar!!! Moest nog opgeladen en gewassen worden!!!
s'Middags mochten we terug komen. Na een uurtje uitleg, vertrokken we geruisloos...
We hebben samen een rondrit gedaan langs de poetsvrouw en de auti-coach en overal niets dan lof!
Maandag ging Tim voor het eerst met die nieuwe auto werken. Ik was natuurlijk razend benieuwd of hij wel zou toekomen met de batterij. Maar dit valt allemaal reuze mee! Het is de beste aankoop die hij ooit heeft kunnen kopen. Elke dag bij thuiskomst heeft hij nog genoeg over en hij laadt nauwgezet elke avond de batterij op. Hij rijdt ook uitermate zuinig!

Zondagmorgen gingen Stan en ik ontbijten in een bed and breakfast in Noorderwijk: super lekker en uitgebreid. We hebben al een afspraak vastgelegd voor een ontbijt op de verjaardag van mijn vader.
Dit even tussenin.

Dinsdagmorgen stond ik gepland om samen met Marc een inleef te gaan geven in Brussel in het paleis der Academiën. Ik had al vernomen dat het daar heel chique was en dat niet iedereen daar binnen mocht!
Inderdaad : het was daar chique! Willem van Oranje moet daar nog gewoond en geregeerd hebben;
Ik had de trein genomen om daar te geraken en werd opgehaald door een medewerker in Brussel Centraal. Hij loodste mij door het Warande park en gaf uitleg over Brussel. Ook zag ik het koninklijk paleis, waar de koning "werkt" :)
Daar aangekomen , was Marc al ter plaatse en hij had alles al klaar gezet.
Het was "de dag der talen" en we hadden mensen van de examencommissie als publiek. Allemaal ZEER gemotiveerde mensen die HEEL geïnteresseerd luisterden en open stonden voor onze uitleg.
Elke keer leer ik toch wat bij van Marc. We spreken over 3 blokken in de wereld van autisme:
1) zintuiglijke prikkels, rituelen en gewoontes
2) sociale interactie
3) communicatie
Marc zei op een bepaald moment: "Wij houden enorm van rituelen!" Toen dacht ik : "Inderdaad : het veranderen van de dag voor de poets kan voor hinder zorgen..."
Bij het blok van communicatie kwam ook ter sprake dat de logica van mensen met a.s.s. helemaal verschillend is van de logica van n.t.ers.  Daardoor is er zoveel MIS communicatie!!!
Vele dingen worden op een andere manier begrepen en gedaan. Goede raad wordt niet opgevolgd. En dit komt allemaal door hun andere manier van denken!
Soms vind ik het toch wel moeilijk hoor!
Maar dan doet het weer deugd dat er nog mensen zijn die er mee hun schouders willen onder zetten zoals die mensen in Brussel.
De volgende dag kregen we nog een mail van de verantwoordelijke om ons te bedanken dat we het allemaal zo goed uitgelegd hadden.
"Daarvoor doen we het , hé!" zegt Marc.

De twee volgende weken moeten we een tandje bijsteken wat de revue betreft in Herentals. De repetities verlopen nog niet vlekkeloos maar dat komt wel goed. Gisteren hebben we hilarische filmpjes opgenomen. Lachen geblazen!

Morgen staat de opendeurdag van het sprookjesbos op het programma.
Hopelijk steekt de regen geen stokken in de wielen.

Allerlei

Allerlei is ECHT allerlei.
Na Pasen zijn er nog zo ontzettend veel verschillende dingen gebeurd in mijn leven dat ik er geen passende titel kon opplakken.
De eerste week van de paasvakantie lagen we stil met repeteren voor de revue maar dat wilde niet zeggen dat ik niets te doen had...
Op woensdagavond ging ik helpen in Oevel bij het toneel. Het is daar altijd zo'n gezellige boel dat ik er super graag kom!
Donderdagmorgen had ik een afspraak bij de kapper (mijn lievelingsnichtje) om mijn haar te laten knippen en om 12 u hadden we afgesproken met de auti-moeders om iets te gaan drinken en een hapje te eten. Natuurlijk was dit ook weer heel gezellig! Het was VEEL te lang geleden dat we dit nog gedaan hadden. We zien mekaar alleen maar op bijeenkomsten van de VVA en dan kunnen we niet zo ongestoord babbelen.
Vrijdagmorgen om 9 u kwam iemand mij ophalen om uitgebreid te gaan ontbijten. Ik heb er een hele lieve vriendin bij gekregen. Ik zag haar voor het eerst op de studiedag van autisme in Gent. Haar ouders kennen we al langer maar de dochter had ik nog nooit gezien. Zij is gon-begeleidster bij kinderen met a.s.s. en ik heb al enkele bruikbare tips van haar gekregen.
Na een super ontbijt reden we nog even naar haar thuis waar we in het zonnetje op het terras nog gebabbeld en gebabbeld en gebabbeld hebben...
Om 13 u moest ik in Noorderwijk zijn om met mijn klasgenoten van vroeger af te spreken wat we gingen doen voor onze 65ste verjaardag.
Weer uitgebreid op een zonnig terras gezeten en menig drankje genuttigd.
s' Avonds reed ik naar Heist-op-den-Berg om naar "Aspe in het theater" te gaan kijken.
De tweede week van de paasvakantie startten de repetities opnieuw en maandag vlogen we er weer in. Die repetities verlopen steeds hilarisch!!! Als de mensen zo hard gaan lachen als wij nu , dan zitten we goed!
Dinsdag was het weer "Diest" dag en woensdagavond terug repetitie.
Tussendoor rijd ik dan nog naar Stan want die uitlaatklep heb ik zeker nodig. Tijdens de week moet ik hem gezien hebben en in het weekend komt hij toch naar mij.
Vrijdagavond reed ik met Tim naar vrienden die we leren kennen hebben en waar een meisje met a.s.s. woont. Een leuke avond doorgebracht , veel gelachen en het was laat eer we het beseften!
Op zaterdag reed ikzelf naar Stan want we gingen 's avonds naar het accordeon concert in Beerse.
Er zijn daar een paar afspraken gemaakt waar we in de toekomst nog veel plezier aan gaan beleven!
Zondagmorgen bolde ik na het ontbijt terug naar huis want de "was" wachtte!
Maandag weer repeteren en dinsdag na "Diest" dag met Tim naar de psychologe. We werken nu aan stappenplannen bij "onverwachte gebeurtenissen" zoals "ziek zijn" , "vallen en iets breken" enz...
Tim heeft een elektrische auto gekocht en we mogen hem nu vrijdag gaan ophalen. Dit is voor hem HEEL spannend en ik ga hem hierbij zo veel mogelijk begeleiden. Zelf vind ik het ook wel een beetje spannend...
Wat Bert betreft: hij heeft aangegeven dat hij meer privacy wenst in mijn blog. Ik respecteer dat en probeer me daaraan te houden.
Dat wil niet zeggen dat IKZELF soms toch wel geschokt ben als ik zijn mails lees.
Maar dan probeer ik dat met hem uit te praten en dat helpt wel.

Mijn zus vertrok op vakantie verleden vrijdag en gaf mij de opdracht om haar huis bewoonbaar te laten lijken. Daarbij kwam dat ik maandag Loreke mocht gaan afhalen van school. Normaal komt zij elke maandag naar oma. Dat is voor mij PUUR genieten!!! Toen ik haar stond op te wachten aan de schoolpoort, kwam ze aangelopen met haar armpjes open, luid roepend: "Tante Lea!!!"
Ik had beloofd dat ze pannenkoeken mocht komen eten bij mij. Toen ze binnen kwam in mijn appartement zei ze : "Oh dat is hier mooi!". We hebben samen wat T.V. gekeken en na de Smurfen ging ik de pannenkoeken bakken. Het was zalig weer en we gingen op het terras. Zij heeft alle terrasmeubels afgewassen , mijn tuinkabouter helemaal proper gemaakt en de bloemetjes gegoten.
Lore is echt een klein juffrouwtje , met een uitleg om U tegen te zeggen en ze is maar amper 4 jaar.
Als de kinderen bij mijn zus aan tafel zitten bij één of ander feestje en ik ga daar even een goeiedag zeggen, valt het me telkens op dat het zo'n "warme" sfeer is en dan ga ik triestig naar huis...
 Daarom heb ik Stan en mijn toneel NODIG. Daar haal ik mijn energie uit.
En energie heb ik genoeg! Ik ondervind het nog dagelijks!

Authentisme ... wasda? ...

Voor ik uitleg geef over de wereld autismedag ,moet ik eerst nog wat anders verduidelijken.
Sinds mijn laatste blog stukje hadden we nog een info avond van de VVA in Noorderwijk.
Het onderwerp was "zintuiglijke relaxatie". Zij gaf aan dat ze op voorhand naar de de sauna moest gaan als ze een hele drukke week had. Ze bouwde daardoor energie op die in de loop van de week afnam.
Ze gaf een goede tip om te ontstressen: "body scan". Dat is niet alleen goed voor mensen met a.s.s. maar ook voor n.t.-ers. Ik heb het zelf al aan de lijve ondervonden!
Je ligt in bed en je begint je te concentreren op je lichaam. Je denkt aan je hielen die het laken raken, dan ga je verder naar je onderbenen, je dijen, je zitvlak enz. tot helemaal bovenaan je hoofd.
Tegen dat je bovenaan bent, slaap je al bijna maar je bent in elk geval HEEL rustig!
De volgende week moesten we op maandag weer naar Indigo voor de verslaving van Tim.
Wat ik daar te horen kreeg, sloeg in als een bom! Tim is namelijk heel emotioneel en de psychologe vond dat niet normaal. Ze bleef maar vragen wat er aan de hand was. Want volgens haar zat hij met een serieuze blok in zijn maag! Uiteindelijk kwam er na lang vragen uit dat hij het verschrikkelijk vindt dat hij "anders" is dan anderen. Zij beschreef dit als "een schot in de roos" van haar kant.
Hij heeft dus zijn a.s.s. nog altijd niet aanvaard! Vanaf nu mag ik niet meer bij de raadpleging aanwezig zijn. Zij gaat eraan werken ; wat ik natuurlijk uitstekend vind!
In diezelfde week had ik ook een afspraak bij R.T.V. voor het programma: "Favorieten". Ik moest mijn favoriete boek meebrengen en ik nam het boek mee: "Waarom ik soms op en neer spring" van die Japanse jongen met a.s.s. van 13 jaar. Er is bijna niets gezegd over dat boek. Altijd over mijn toneel ervaringen en over mijn boek!!!
Bij mijn wekelijkse poetsbeurt bij Bert kwam ik te weten dat hij een aantal goede vrienden heeft die hem met raad en daad bijstaan. Daar ben ik uiteraard zeer blij mee. Zeker nu hij zonder werk zit en nood heeft aan klankborden.
De volgende week reed ik op vrijdag naar Maaseik om samen met Marc 2 inleefmomenten te gaan geven in een BUSO : één in de voormiddag en één in de namiddag.
Het was weer een succes! Achteraf komen die mensen dan bedanken en zeggen dat ze zoveel geleerd hebben: daarvoor doen we het!!!
De volgende maandag reed ik op de middag met Tim naar Indigo (waar ik in de wachtkamer bleef zitten) en in de namiddag met Bert naar Goci. Daar kregen we een duidelijke uitleg over het hoe, waar en met wie hij aan een volgend werk kon geraken. De start is genomen!
Voor de WAD (wereldautismedag) vroeg men mij of ik kon komen helpen in de universiteit van Diepenbeek. Er zouden 10 mensen met a.s.s. komen getuigen en n.t.-ers mochten komen luisteren en vragen stellen. Natuurlijk had ik veel interesse! Onderweg naar Diepenbeek moest ik een jongen oppikken die een getuigenis zou geven. Hij zou op de carpooling van Beringen op mij wachten. Ik was goed op tijd en hij stond er al. Zijn moeder had hem gebracht. Het was een zeer lieve jongen en wij hebben heel gezellig gebabbeld in de auto. Hij had zijn diagnose nog maar sinds november en hij praatte er met zoveel openheid over dat mijn mond openviel van verbazing!
Bij de getuigenissen die gegeven werden, kwam ik ook nog iets interessants te weten. Een jonge vrouw met a.s.s. vertelde dat ze ZOVEEL energie in haar had en dat die energie er op één of andere manier uit moest. Zij zei dat veel mensen met a.s.s. daarom met hun handen of hun benen altijd dezelfde bewegingen maken. Dat geeft hen rust!
Toen we 's avonds naar huis reden , had ik een voldaan gevoel over mij en ik bracht die lieve jongen terug tot aan zijn deur. We spraken af dat we contact zouden blijven houden.
En daarmee is het weeral Pasen.
Vrolijk Pasen aan iedereen die dit leest.

Griep en slecht nieuws

Nog maar net was het nieuws op de radio geweest dat de griep over zijn hoogtepunt heen was of ze viel in alle hevigheid binnen bij Tim.
Maandagavond kwam hij ziek en koortsig thuis van zijn werk. Ik zei dat hij alleen maar soep moest gaan eten bij zijn vader en vertrok naar de repetitie in Herentals.
We hadden vroeg gedaan en gingen nog iets drinken in het theatercafé. We stonden juist op het punt om nog een tweede drankje te bestellen , toen mijn gsm rinkelde. Het was de persoon van begeleid wonen: zij had een afspraak bij Tim die avond. Zij vroeg mij of ik er nog kon langs rijden want hij was helemaal uit zijn ritme! Hij wist totaal niet wat te doen...
Ik ben dan maar vertrokken. Eerst thuis mijne pot honing opgehaald en hem een tas warme melk met honing gemaakt. Ik maakte zijn pittenkussentje warm en legde het in zijn bed. Waarna ik hem dwong om naar bed te gaan. De volgende dag zouden we naar de dokter rijden.
Bij de dokter was de diagnose vlug gesteld: GRIEP! Rusten en Dafalgan slikken!
Hij bleef hoge koorts maken en kon bijna niets eten! Elke dag haalde ik zijn kommetje soep bij zijn vader.
Natuurlijk kon het bij mezelf ook niet lang uitblijven! De woensdag deden de beestjes een grote aanval op mijn gezondheid!!!
Koorts , spierpijnen, en o, zo moe!!!
Ik kan me niet voorstellen hoe lang het geleden is dat ik nog zo ziek ben geweest.
Mijne zetel was mijne beste vriend: onder een dik fleece dekentje en maar Dafalgan slikken!
Eten kon ik niet binnen krijgen en koffie kon ik niet meer ruiken!
Omwille van het besmettingsgevaar is Stan dat weekend maar thuis gebleven.
Zondagavond probeerde ik toch een beetje te eten want maandag voormiddag moest ik met Tim naar Mechelen naar een psychologe die kennis heeft van "autisme en verslaving". Het heeft te maken met het bestellen van zijn "pakjes".
Ik was blij dat Tim naast mij zat in de auto want ik was nog helemaal niet alert.
Mijn reacties lieten nog te wensen over.
De psychologe zag er mij een hele bekwame uit: ze wist waarover ze sprak en gaf goede tips.
Maar daar kwam het eerste slechte nieuws. Het zou een lange tijd in beslag nemen en alles moest stap voor stap gaan! Dus: dat wordt verschillende weken naar Mechelen rijden...
Het tweede slechte nieuws kwam woensdag. Ik ging poetsen bij Bert. Een dag later omwille van mijn griep.
We zaten samen aan tafel en ineens zei hij : "Ik ben ontslagen!" Dat nieuws kwam als een donderslag bij heldere hemel. Gelukkig waren mijn boterhammen al op want ik kreeg geen hap meer door mijn keel!
Ik belde met zijn baas en hij legde uit dat het niets met Bert zelf te maken had. Het was een heel goede werkkracht en hij zou uitstekende referenties krijgen voor zijn volgend werk. Het bedrijf zat gewoon in slechte papieren en kon hem (tesamen met nog 2 anderen) niet meer betalen.
Op automatische piloot heb ik verder gepoetst en toen ik thuis kwam , ben ik gebroken.
Daarna ben ik naar Stan gereden en heb me daar ook nog eens laten gaan...
's Anderendaags belde ik naar Goci en zij hebben mij hoop gegeven. Ze gaan Bert verder begeleiden naar volgend werk en ze zouden rekening houden met de juiste regio.
Hij heeft in elk geval al verschillende jaren ervaring kunnen opdoen en ze zijn heel tevreden over hem.
Goci gaat er prat op dat ze mensen met een werkhandicap aan werk kunnen helpen en aan het werk kunnen houden! Daar zullen we ons dan maar aan optrekken zeker?
En : Na regen komt ALTIJD zonneschijn!

Nog "een beetje" slecht nieuws.
Eind vorig jaar kreeg ik telefoon om een paar opname dagen mee te draaien in "Familie".
Natuurlijk was ik heel blij dat ik terug in de running was en mijn eerste draaidag was eind november.
Op 6 januari zou de tweede draaidag volgen. Terug naar de kapper want mijn haar moest hetzelfde zijn als in november!!!
Die dag was reuze plezant! De persoon die Jan Van den Bossche speelt, was super blij om mij terug te zien! Helemaal in de beginjaren van Familie had ik met hem ook nog opgetreden.
We hebben 's middags samen getafeld en een fijn gesprek gehad.
Hij had een foto van mij genomen samen met hem en die foto heeft hij in T.V. gids Primo gezet. Daarbij stond een mooi artikel met reclame voor mijn boek.
In 3 afleveringen van Familie ben ik te zien geweest als poetsvrouw van Jan. Ik mocht niet veel zeggen maar ik poetste wel goed! Op het einde vertrok ik uit het café en Jan was niet tevreden omdat ik niet wilde helpen achter de toog! De anderen zegden: "Wat wil je nu? Iemand die goed poetst of iemand die altijd ligt te klagen?"
Volgens mij was dit een open einde en ik dacht dat ik nog wel eens zou mogen terug komen...
Maar net op die woensdag dat Bert mij vertelde over zijn ontslag (hoe toevallig???) kreeg ik in Familie te horen van Jan: "Wil je nu eens wat weten? Nu heeft die Anita (ik dus) afgebeld! Zij heeft een full time job aangenomen bij een gezin om op de kindjes te gaan passen!"
Dus: GEEN opnames MEER!!!
Niet dat ik daar van wakker lig, maar het was leuk meegenomen.