Het was een speciale verjaardag dit jaar : 70 jaar worden is niet niks!
Daarbij nog middenin de coronacrisis!
Voor mijn familie had ik op de verjaardag zelf een feestelijke brunch voorzien.
Kon niet doorgaan natuurlijk.
Toch had ik een superfijne dag! Voor mijn zus en schoonbroer zou ik een afhaalmaaltijd halen , die ik samen met hen in de tuin zou consumeren.
Vanaf 's morgens vroeg regende het al sms-jes, messenger berichtjes , whats app-jes en belde mijn nichtje om te vragen of ik thuis was? Ze stond hier met een grote tuil bloemen voor de deur.
Een lieve vriendin belde me om te vragen wat ik van plan was die dag. Ik zei haar dat ik eten moest gaan afhalen om 18 u. Waarop zij me vroeg om bij hen te komen aperitieven voordien.
Daar was ik wel voor te vinden. Ik zou een sms sturen als ik vertrok. We zouden in de tuin gaan zitten en daarom vertelde ze me dat ik langs opzij via het poortje moest binnen komen.
Toen ik daar aankwam, lag ik plat van het lachen. Zij stond daar helemaal ingepakt in de plastiek, bril en masker incluis. Zij wilde mij persee knuffelen!!! Nadat ikzelf ook een masker had opgezet, begonnen we eraan. Foto volgt hieronder.
Mijn zonen deden eveneens hun uiterste best om mij te verrassen : de jongste stak een cadeaubon in de brievenbus en de oudste bestelde online koffie.
Stilaan begonnen de maatregelen te versoepelen en vanaf we met een bubbel van 10 naar het restaurant konden gaan, legde ik opnieuw een brunch vast voor de familie.
Vorige zondag heeft dat feestje plaats gevonden : veertien dagen na datum maar daarom niet minder plezant. Het was het leukste feestje ooit. Ik mocht de kleine Lex nog eens vastnemen: dat vond ik het mooiste cadeau!
Na de middag mocht ik nog mee naar de tuin van mijn petekind en daar hebben we nog verder gevierd. Met de hele familie! Zonder mijn zonen weliswaar. Zij waren naar huis gefietst na de brunch. Maar ik was al heel blij dat ze erbij waren en dat ze zich blijkbaar toch geamuseerd hebben...
Nu begint het gewone leven weer. De thuisbegeleiding van Tim komt vandaag voor de eerste keer terug bij hem thuis. Voordien waren het altijd video gesprekken.
Met Bert mag ik volgende week op gesprek bij VZW Op Weg met het oog op begeleiding.
En dan maar hopen dat alles vlot verloopt.