Gelukkig zijn mijn "zwarte" weken voorbij. Maar de strijd is nog niet gestreden. Het is alleen windstil en ik heb alles "on hold" gezet. Dit moest ik doen om mezelf te beschermen.
Vader is volledig genezen en doet nu van alles om zichzelf te bewijzen. Zoals enkele kilometers te voet gaan , alle evenementen meepikken enz... Weg rusthuis!
Onze uitstap naar Brugge was een succes. Met meer dan 900 inwoners van Westerlo vertrokken we vroeg in de morgen met een dubbeldekker trein in Herentals. Rechtstreeks naar Brugge.
Daar werden we in groepen verdeeld en elke groep had een ander programma. Wij kozen de proevertjes wandeling en een boottochtje. De ganse voormiddag proefden we van : koeken, chocolade, vlees, snoepjes, drank... Met als gevolg dat we 's middags natuurlijk weinig honger hadden en we maar wat brood met kaas nuttigden in een gezellig bruin cafeetje.
Na de middag maakten we het boottochtje op de reien en na nog een drankje en een hapje op een terras spoorden we weer huiswaarts. Geslaagd!
Het volgende weekend stond onze trip naar Londen op het programma.
Vrijdagmorgen om 5 u 15 vertrokken we in Mol. De ganse rit naar Calais heb ik geslapen. Daar gingen we op de Shuttle en in de late voormiddag kwamen we al aan in Londen.
Ons bezoek kon beginnen: Tower Bridge, houses of Parliament, Westminster Abbey, Whitehall, Trafalgar Square , Waterloo place, Picadilly Circus, Leicester Square , Covent Garden.
Tussenin kregen we wel tijd om zelf ons middagmaal te zoeken en 's avonds reden we naar het hotel voor het avondmaal.
De tweede dag reden we naar Lambeth Bridge en wandelden we langs de Thames. Daarna ging het verder via Victoria Street , Hyde Park Corner naar Waterloo Place. We wandelden naar Buckingham Palace voor de aflossing van de wacht en verder ging de tocht naar Harrods . Vrij middagmaal.
In de namiddag bezochten we Mme Tussaud's en daarna ging de rit via Regent Street, Fleet Street en St Paul's Cathedral naar de Millenium Bridge , waar we over wandelden om in een Grieks restaurantje te gaan eten.
De derde dag vertrokken we na het ontbijt om nog een wandeling te maken langs de Thames.
Na een bezoek aan een heel oud kerkje kwamen we in een klein straatje waar een openbaar toilet was. De gids stopte om de gelegenheid te geven aan de personen die naar het toilet moesten. Ik liep al binnen. Maar terwijl had de gids gezegd dat we langs een trap naar beneden moesten gaan omdat de bus daar op ons wachtte. Ik had dit natuurlijk niet meer gehoord omdat ik al op het toilet was!
Toen ik buiten kwam, was iedereen WEG!!! Mijn hart begon te kloppen in mijn keel en ik was al een scenario aan het bedenken. Men had altijd gezegd dat je op de plaats moest blijven waar je het laatst geweest was. Eerst belde ik naar Stan. Maar hij had zijn gsm niet op zak! Dan begon ik van de ene kant naar de andere kant van de straat te lopen. Met de deur van het toilet constant in het vizier.
Daarna dacht ik : "ik bel naar Carolus reizen en ik vraag naar het nummer van de chauffeur."
Hoe lang dit alles geduurd heeft , weet ik niet. Maar bij mij leek het UREN! Ineens hoorde ik achter mijn rug roepen: "LEA". Stan stond aan die toiletten terwijl ik aan 't ijsberen was in de straat.
Een ongelooflijk opgelucht gevoel maakte zich van mij meester. Achteraf hoorde ik van Stan dat iedereen al in de bus zat behalve de gids. Hij dacht dat ik nog bij haar stond te babbelen. Maar toen de gids in de bus stapte zonder mij , sloeg hij alarm! Hij is samen met haar terug naar de toiletten gekomen om mij te zoeken. Mijn hart heeft nog lang tekeer gegaan achteraf...
We reden daarna verder naar Greenwich , waar we de kans kregen om nog iets te eten en wat mee te nemen voor onderweg. Want we gingen weer naar huis vertrekken via Calais op de Shuttle.
Ons laatste maal was : Fish and chips. Samen met een koppel waar we mee bevriend geraakten , hadden we nog een gezellig onderonsje. Ook geslaagd!
Thuis gekomen , begonnen de dagelijkse beslommeringen weer opnieuw.
Maandag moest ik normaal met Tim naar de psychologe maar ze had afgemeld omdat haar zoon ziek was. Dat gaf mij meer ruimte om de was en de plas te doen zodat ik mijn gewone routine kon aanhouden: dinsdag Diestdag.
Gisteren avond hadden we onze maandelijkse bijeenkomst van de VVA. : Autisme bij vrouwen.
Er waren weer een heleboel nieuwe gezichten. Onze regio floreert! We hebben een leerrijke , aangename avond beleefd met een zeer duidelijke uitleg van de spreekster.
Vanavond repetitie en vrijdag opname voor een reclame spot. En zo blijven we bezig!