zaterdag 12 december 2015

Heftig

Over mijn leven kan ik wel met zekerheid zeggen dat het NOOIT saai is!
Na mijn laatste blogpost is er weer heel wat gebeurd.
Samen met Marc deed ik een inleefmoment in Diepenbeek op een dinsdagvoormiddag. Van daaruit heb ik me naar Diest gehaast om te gaan poetsen.
In die week ging ik ook nog met een vriendin naar "Piaf , de musical" kijken in Mol: PRACHTIG!!!
Vrijdag naar een premiere in Herentals en de zondag reden Stan en ik naar een koppel in Dessel. We hadden hen leren kennen op onze vakantie in Oostenrijk Er werd toen gezegd dat we eens op bezoek moesten  komen want de man kon goed taarten enz... bakken!
Zo gezegd, zo gedaan. We werden daar ontvangen als royals. Lekkere taart gegeten en we moesten nog mee eten ook want hij had nog broodjes , sandwiches , brood ... gebakken.
Dit was een fijn intermezzo.
Want op zaterdag had ik een mail gekregen van een collega van Tim. Hij had verontrustend nieuws.
Er was een nieuw boekhoudprogramma opgestart en dat programma had nogal wat mankementen. Tim kreeg alles over zich heen en die collega was bang dat hij terug in een depressie zou belanden....
Daarom ben ik op maandag in actie geschoten: eerst gebeld naar zijn werk en ik had gelukkig meteen de juiste persoon aan de lijn: zijne chef. (cheffin eigenlijk want het is een vrouw "waar ik uiteraard HEEL blij mee ben").
Zij raadde mij aan om een mail te sturen want aan de telefoon kon ze niet vrijuit spreken. Ze wist in elk geval hoe de situatie was met Tim in het verleden.
Ik heb onmiddellijk een mail gestuurd en in de namiddag had ik al antwoord. Zij had aan Tim gezegd dat hij moest aangeven als het teveel werd want ze konden hem niet missen!!!
Daarna belde ik naar de persoon van begeleid wonen omdat ik weet dat zij de vertrouwenspersoon is van Tim. Zij vertelde mij dat Tim het regelmatig had over het werk en dat hij ZEKER niet zou aangeven wanneer het teveel werd.
Dit vernam ik ook van Marc toen we weer een inleefmoment gaven de maandag daarna. Hij zei dat mensen met a.s.s. heel perfectionistisch zijn en ook alles heel perfectionistisch willen doen. Daarom voelen zij niet aan wanneer het potteke vol is. Als het te laat is , voelen ze het pas!!!
Daarom heb ik een mail terug gestuurd met de melding dat ze op voorhand moeten delegeren want dat Tim het zelf niet zal aangeven.
Naar de psychologe (waar we die donderdag naartoe moesten) had ik ook een mail gestuurd met de uitleg over het werk. Zij had het er met hem over gehad , denk ik want tijdens de autorit naar huis werd er duchtig met de benen gewiebeld... GEEN communicatie!
Gelukkig is het goed gekomen. Dinsdagavond hadden we onze maandelijkse bijeenkomst van de VVA toen ik telefoon kreeg van de persoon van begeleid wonen. Zij had met Tim gebabbeld. Hij gaf aan dat het hectisch geweest was op het werk maar dat het stilaan aan 't stabiliseren was. Oef!
Ondertussen nog met een vriendin naar Antwerpen gespoord om naar toneel te gaan kijken Een lezing over 'Ten oorlog" bijgewoond in de bib van Westerlo en met Arnout Hauben gebabbeld. Naar het winterconcert van de accordeonclub in Beerse geweest en veel plezier gemaakt!
De eindejaarsfeesten komen eraan en vermits Bert een rijverbod heeft wegens zijn epilepsie had ik een plannetje uitgedokterd. Om geen vier keer weg en weer naar Diest te moeten rijden , had ik voorgesteld om hier te blijven slapen (bij zijn broer op de logeerkamer). En dit op kerstavond en oudejaarsavond. Na veel over en weer gemaild te hebben , kwam ik te weten dat Bert NIET in een vreemd bed kan slapen. Na een gesprek met zijn vader ben ik tot een oplossing gekomen.
Voor het eerst zal Bert niet aan mijn tafel zitten met Kerstmis dit jaar. Op kerstavond komt hij niet naar zijn vader. Kerstmis valt op een vrijdag en dan gaat zijn vader hem halen op het gewone uur van elke vrijdag. Wij hebben dan onze maaltijd al verorberd want mijn vader wil 's middags warm eten.
Ik breng na de middag eten naar Bert en zijn vader en zijn geschenkje zal ik ook meenemen.
Hij vond dit een goed voorstel!
Op oudjaar en nieuwjaar zal er dan toch twee keer moeten over en weer gereden worden.
Gisteren was het de jaarlijkse studiedag van autisme in Gent.
Wat was het toch allemaal weer HEEL herkenbaar.
En ZOVEEL bijgeleerd!
Elk jaar kom ik moe maar voldaan thuis.
Gisteravond vond er een feestje plaats bij de regisseur van "Helden van de zee".
Heel graag had ik hier aan deelgenomen maar dat zag ik niet zitten na zo'n zware dag. Het was dan nog in Leefdaal ook!!!
Maar de productieleider mailde mij dat we er dan een goei lap gaan op geven met de premiere! :)